Downcycling is geen oplossing
We blijven het circulariteit noemen. Maar zolang materiaalwaarde verloren gaat, is er geen sprake van een echte kringloop. Bij downcycling daalt de kwaliteit van materialen na hergebruik, waardoor geen gesloten kringloop ontstaat en nieuwe grondstoffen nodig blijven.
De PPWR legt terecht de lat hoger:
• hoogwaardige recycling
• behoud van materiaalfunctionaliteit
• gesloten kringlopen waar dat kan
Maar daarmee ontstaat ook een ongemakkelijke realiteit.
Niet elke toepassing past in een closed-loop systeem.
En precies daar blijft het debat vaak steken. In plaats van te kijken naar de best passende oplossing per toepassing, wordt de ruimte voor alternatieve routes beperkt gehouden.
Dat is moeilijk te rijmen met de ambitie van een circulaire economie.
Bioplastics bieden in specifieke toepassingen een logische en bewezen aanvulling:
• waar scheiding in de praktijk niet goed werkt
• waar producten samen met organisch afval worden verwerkt
• waar een andere verwerkingsroute beter aansluit op het gebruik
Toch blijft de rol van deze oplossingen in beleid en praktijk opvallend beperkt. Niet omdat ze geen functie hebben. Maar omdat het systeem er nog onvoldoende op is ingericht.
Circulariteit vraagt om keuzes. En om de bereidheid om meerdere routes naast elkaar te laten bestaan. De vraag is dan ook niet alleen welke oplossingen beschikbaar zijn, maar welke oplossingen we daadwerkelijk toestaan.
Waar ziet u concrete toepassingen voor bioplastics, zoals verpakkingen, labels, foodservice of landbouwproducten? En in welke gevallen is volgens u een andere materiaalstrategie noodzakelijk?