In Nederland bestaat het ingezamelde GFT gemiddeld uit circa 5% vervuiling. Fossiele plastics vormen daarvan een belangrijk deel. Dat leidt tot procesdruk, extra nascheiding en kwaliteitsverlies van compost.
De kernvraag is nu: waar ontstaat die fossiele vervuiling?
Een substantieel deel komt voort uit producten die in de praktijk samen met organisch afval worden weggegooid en waarvan verpakking en inhoud moeilijk te scheiden zijn. Denk aan koffiepads, theezakjes en verpakkingen met vastzittende voedselresten.
Wanneer deze verpakkingen fossiel zijn, vergroten zij structureel de niet-afbreekbare vervuiling van de GFT-stroom. Dat is geen incident, maar een voorspelbaar gevolg van productontwerp.
Hier ligt een duidelijke beleidskeuze.
Voor toepassingen waarbij:
- het product in de praktijk samen met organisch afval wordt afgevoerd
- scheiding door consumenten beperkt realistisch is
- recycling geen effectieve route biedt
kan een gecertificeerde composteerbare oplossing bijdragen aan vermindering van fossiele vervuiling.
Dat is geen generieke oplossing voor alle verpakkingen.
Maar het is wél een gerichte systeeminterventie.
De relevante beleidsvraag is daarom niet of composteerbaarheid een risico vormt, maar in welke toepassingen zij aantoonbaar bijdraagt aan schonere GFT-stromen en minder fossiele vervuiling.
Een consistente circulaire strategie vraagt om toepassing-specifieke keuzes, gebaseerd op systeemlogica en meetbare impact.